يكى از مهم­ترين وجوه تحليل گفتمان انتقادى در اين است كه تحليل گفتمان انتقادى بر اساس ديدگاه سازنده‏گرايى اجتماعى[1] شكل گرفته است. سازنده‏گرايى اجتماعى مبتنى بر اين تفكر است كه "شيوه‏هاى صحبت كردن ما منعكس كننده‏ى جهان­مان، هويت­هايمان، و روابط اجتماعى‏مان به صورت خنثى نيست، بلكه نقشى فعال در خلق و تغيير آن­ها دارد" (يورگنسن و فيليپس، 2002، 1). تحليل گفتمان ساختگرا و نقشگرا اساساً در اين چارچوب نمى‏گنجند، ............................ 

دیدگاههای میشل فوکو درباره گفتمان

برگرفته از کتاب "قدرت، گفتمان و زبان"

انديشه‏هاى نافذ و ژرف فوكو فلسفه، علوم سياسى، جامعه‏شناسى، تاريخ و بسيارى از رشته‏هاى علوم انسانى را درنورديده است و باعث شده است كه نتوان به راحتى او را در قالب يكى از شاخه‏هاى متداول علوم انسانى طبقه‏بندى كرد. زبانشناسى انتقادى و به ويژه رويكردهاى جديد تحليل گفتمانى نيز بسيار وامدار انديشه‏هاى اوست. تقريباً در همه‏ى رويكردهاى تحليل گفتمانى، فوكو چهره‏اى است كه حتماً از او ياد مى‏شود.

(BASED ON THE REQUIREMENTS OF THE UNIVERSITY OF TEHRAN) prepared by Salmani Nodooshan.

TESTING

Alderson, J. C., et al (1995).  Language Test Construction and Evaluation.

Bachman, L. F. (1990). Fundamental considerations in language testing. Oxford: Oxford University Press.

http://inttranews.inttra.net/cgi-bin/index.cgi

شماره جدید ( سال ۱۵، شماره ۲) از ژورنال پراگماتیکس اخیرا به دستم رسیده است و در آن چند مقاله جالب وجود دارد که یکی از آنها تحت عنوان «نقشهای کاربردی ذکر آیات قرآنی در گفتار روزمره مسلمانان: مورد "انشاء الله"» می باشد. خواندن این مقاله به علاقمندان تحلیل گفتمان توصیه می کنم.